# overstag – vervolgd


overstag 3 © Patrick Verbessem red

overstag 4 © Patrick Verbessem red

# overstag


overstag 2 © Patrick Verbessem redoverstag 1 © Patrick Verbessem red

The beast


De aanschaf van een Nikon D800/800E is er eentje waar je best de nodige tijd voor uittrekt.
Of je huidige camera nu een D300/700, D2x/3 of D90/7000 is, de D800 is niet zomaar the next generation.
Voor de D3x wil ik een uitzondering maken.

productfotografie - Business Visualisation - Nikon D800

Een getal en een letter maken het verschil: ’36’ en ‘E’.

36
Een 36MP-camera genereert JPEG-beelden van 17MP en RAW-beelden van ongeveer 40MP.

  • Hou er dus rekening mee dat je computer volgestapeld is met RAM-werkgeheugen – tijdens een typische Photoshop-sessie is het geen uitzondering dat dergelijke beelden beslag leggen op 1GB of meer.
  • Zorg ook voor voldoende back-up bites om al die herinneringen te bewaren.

Een tweede element is de inhoud van je ‘glasbak’: welke objectieven heb je ter beschikking?

  • Zijn het allemaal professionele zooms met een maximale opening van f/2.8 of  lenzen met vaste brandpuntsafstand en f/1.4 en f/1.8? Zijn al je Nikkors voorzien van een gouden randje vooraan? Geen probleem dan: ga voor de D800.
  • Werk je doorgaans met zoomlenzen met een variabele opening naargelang de brandpuntsafstand, of heb je collectie antiek opgebouwd? Doe ze niet van de hand, maar zet ze niet op een Nikon D800 met de verwachting het onderste uit de kan te halen.
  • Een hogere resolutie betekent meer detail: ook de fouten die onvermijdelijk in lenzen ‘ingeslepen’ zitten, zal je in alle glorie kunnen bewonderen.

productfotografie - Business Visualisation - Nikon D800

E
In de ‘E’-uitvoering heeft Nikon de Anti Aliasing filter uitgeschakeld.

Een woordje uitleg:
De sensor in je camera is opgebouwd uit een raster van lichtgevoelige pixels. Wanneer het gefotografeerde onderwerp een patroon vertoont dat ‘fout’ interfereert met het patroon van de pixels op je sensor, krijg je een moiré-effect te zien: een lijnenpatroon, al of niet golvend en al of niet gekleurd, dat niet aanwezig is in het onderwerp en daarom als storend wordt ervaren.
Cameraproducenten lossen dit op door een AA-filter in te bouwen, waardoor het licht dat normaal op één pixel valt, verdeeld wordt over 4 pixels: het risico op moiré wordt daardoor verkleind, maar de scherpte van het beeld gaat wel een fractie achteruit.

Als je weet dat moiré, eens het voorkomt in het beeld, erg moeilijk te bestrijden is, als je weet dat die fractie scherpteverlies door de aanwezigheid van een AA-filter, als het al een probleem zou vormen,  kan opgescherpt worden in postproductie, als je weet dat het verschil tussen de 800 en 800E in feite wegvalt vanaf f/5.6-8 en als je tenslotte ook weet dat de ‘E’-versie zo’n 600 € dieper in je zakken tast dan de ‘instap’-800, dan kan je je de vraag stellen of het sop de kool wel waard is.

productfotografie - Business Visualisation - Nikon D800

De D800 is een onwaarschijnlijk handige, praktische en krachtige machine. Nikon heeft met de introductie van dit apparaat een reuzenpas vooruit gemaakt.

Toch moet ik er een bedenking bij maken. Een digitale camera is al lang niet meer de lichtdichte doos die zijn filmvoorganger in essentie was. Vandaag is een camera een geminiaturiseerde computer.
Met alle voordelen dat dit met zich heeft meegebracht, is ook een gangbare, maar verwerpelijke, praktijk uit de ICT-wereld binnengeslopen: eerst het product lanceren en daarna, via firmware-updates de bugs en andere problemen beginnen oplossen.
De 800 en 800E zijn daar bepaald geen uitzondering op …

Van een naam als Nikon en een apparaat dat bij introductie een slordige 3.000 € kostte verwacht ik absoluut beter!

Nikon D80


De D80 vormde de tweede generatie in een reeks van succesvolle hydride-DSLR’s.
In 2006 verving hij de D70/D70s om vervolgens zelf, in 2008, opgevolgd de worden door de D90, D7000 en de recent gelanceerde D7100.

© Patrick Verbessem

Nikon positioneerde deze camera al seen semi-professionele digitale reflex, met een camerahuis dat qua ‘look’ en ‘feel’ eerder aanleunt bij de D50 amateur-reflex-camera, maar heel wat technische mogelijkheden en snufjes overnam van de professionele D200 en D2Xs.
Zo beschikte de camera onder andere over een tweede LCD-scherm rechts bovenop het camerahuis, werd het via extra toetsen veel gemakkelijker gemaakt om de camera snel manueel te gebruiken, beschikte ze over een veel helderder pentaprisma in plaats van een instapmodel-pentaspiegel, …

© Patrick Verbessem

Deze 10 MP camera, de laatste Nikon die een CCD-sensor gebruikte, werd onverdeeld enthousiast onthaald in tests en ‘reviews’ en het zal dan ook niet verbazen dat heel wat professionele fotografen de D80 als tweede toestel gebruikten.

© Patrick Verbessem

Meer beelden van de Nikon D80 vind je hier.
Productfotografie © Patrick Verbessem.

Fujifilm FinePix S2 Pro


Twee jaar na de originele FinePix S1 Pro, werd de S2 Pro geïntroduceerd in 2002.

© Patrick Verbessem

Alhoewel het ontwerp van zowel de FinePix S2 Pro als de Nikon D100 gebaseerd is op de Nikon F80, verschillen beide camera’s duidelijk in uiterlijk, de positionering van commandoknoppen en beschikbare menu’s.
Omwille van hun gemeenschappelijke voorvader en het marktsegment waarvoor zij bedoeld waren, kunnen de Fujifilm- en Nikon-camera als rechtstreekse concurrenten beschouwd worden.
Voeg aan dit duo nog de Canon EOS 60D toe, en je krijgt een trio van 6MP DSLR-camera’s die gelijktijdig op de markt werden gebracht.

© Patrick Verbessem

De S2 Pro onderscheidde zich duidelijk van de andere twee door zijn derde generatie Super CCD-sensor met zijn unieke, octogonale, fotodiodes, 45° gedraaid in vergelijking met de meer conventionele CCD’s die door Nikon en Canon werden gebruikt.
De camerabeelden hadden een capaciteit van 6,17 miljoen effectieve pixels, maar de camera gebruikte daarvoor de informatie van 12,1 miljoen registrerende fotodiodes, dankzij de aanwezigheid van een tweede sensor per pixel-locatie door de uitsparing die ontstond tussen elke achthoekvormige fotodiode.
Eén diode werd gebruikt voor normaal licht, de tweede voor heldere lichten. Dit resulteerde in een groter dynamisch bereik, waardoor op kwalitatieve wijze formaten groter dan A3 konden worden afgedrukt.

productfotografie Verbessem Fujifilm S2 Pro 03

De S2 Pro werd opgevolgd door de S3 Pro en vervolgens de S5 Pro. Daarmee kwam er echter een einde aan deze productreeks van doordachte, kwalitatief hoogstaande camera’s.

productfotografie Verbessem Fujifilm S2 Pro 04

Fujifilm blijft echter verder innoveren. Het bedrijf maakt vandaag de dag furore met zijn compacte X-reeks. Het gamma bestaat momenteel uit de X-20 en de X-100s met vaste lens, en de X-E1 en de professionele meetzoekercamera X-Pro1 met verwisselbare lenzen.

Productfotografie door Patrick Verbessem.

Nikkormat FT3


Zes jaar na de introductie van de legendarische, maar dure, Nikon F, liet de lancering van de eerste Nikkormats in 1965 Nikon toe om een veel ruimere potentiële klantenbasis aan te spreken.
De camera combineerde een uitzonderlijke afwerkingskwaliteit met een ongelooflijke mechanische precisie.
Deze camera kreeg 2 namen: in Japan gebruikte men Nikomat, terwijl overal elders in de wereld de camera bekend werd onder de naam Nikkormat.

In feite kan je de Nikkormat-familie opsplitsen in twee productlijnen: de mechanische apparaten (FS, FT, FTn, FT2 en FT3) en de cameras met electronische sluiter (EL, ELW en EL2).
De FT3, het laatste type uit de mechanische reeks, kwam in 1977 op de markt.
In feite was de camera identiek aan zijn voorganger, de FT2, behalve dan voor wat het AI-systeem (Automatic Maximum Aperture Indexing) betreft, waardoor, ongeacht de geselecteerde diafragmawaarde, de belichtingsmeting met een volledig open diafragma gebeurt.

Mettertijd verkoos de SLR-gebruiker compactere camera’s (zoals de Olympus OM1 of de Pentax MX), waardoor de Nikkormat FT3 slechts 2 jaar stand hield en in 1979 vervangen werd door de Nikon FM.

Meer foto’s van de Nikkormat FT3 vind je hier.
(Productfoto’s uit de portfolio van Patrick Verbessem.)

Yashica Mat-124 G


productfoto - Business Visualisation - Patrick Verbessem - Yashica TLR

Yashica startte de productie van TLR (*)-cameras in 1956 met het LM-type.
De Yashica Mat-124 G rolde van de band tussen 1970 en 1986 en was daarmee de laatste TLR die door Yashica geproduceerd werd. Ook al leek het concept van deze camera achterhaald op het moment dat zij op de markt verscheen, de 124 G was een groot succes.
Het is de opvolger van het 124-model en verschilde daarmee enkel door een volledig zwarte afwerking en vergulde metercontacten.

productfoto - Business Visualisation - Patrick Verbessem - Yashica TLR

In feite is de Yashica een Rolleiflex kopie en de manipulatie is dan ook zeer vergelijkbaar. De cameras zijn degelijk en goed afgewerkt.
Zowel de 124 als de 124 G kunnen geladen worden met 120 (12 beelden) en 220 (24 beelden) film en produceren grote, vierkante negatieven van 6×6 cm, hetgeen kwalitatief zeer hoogstaande beelden garandeert.
Yashica’s worden beschouwd als een prima keuze als instapcamera voor medium-formaat.
De onderste van beide lenzen, de Yashinon 80mm f/3.5, die uit 4 elementen bestaat en waarmee het beeld wordt vastgelegd, levert zeer mooie resultaten, maar kan niet beschouwd worden als gelijke voor de Rollei-objectieven. Dit wordt des te duidelijker bij diafragmeren tot f 8-16.

productfoto - Business Visualisation - Patrick Verbessem - Yashica TLR

Het beeldscherm toont een gespiegeld beeld en is niet erg helder. De ingebouwde, uitklapbare 3 diopter loep is dan ook een handig hulpmiddel om scherp te stellen.
Scherm en loep worden gebruikt met de camera op borst- of taillehoogte, waardoor de opnamepositie lager is in vergelijking met andere camera’s, hetgeen de beelden een verschillende ‘look and feel‘ meegeeft.
De sportzoeker is ingebouwd in de beeldschermkap en wordt bruikbaar door het voorste gedeelte ervan naar achter en omlaag te drukken.
Volgens de handleiding is dit behoorlijk handig bij snapshots of bij snel bewegende voorwerpen op ooghoogte. Zonder scherm om de scherpstelling te controleren echter!

productfoto - Business Visualisation - Patrick Verbessem - Yashica TLR

(*) TLR staat voor Twin Lens Reflex, in tegenstelling tot SLR dat de afkorting is voor Single Lens Reflex. Door het gebruik van 2 objectieven: eentje voor beeldvorming en scherpstelling op het beeldscherm en een tweede (van betere kwaliteit) om het beeld vast te leggen op film, werd vermeden dat een zware spiegel op en neer klapt, waardoor grotere negatiefformaten (en bijgevolg beelden van betere kwaliteit) mogelijk werden.
TLR-camera’s waren tevens duidelijk minder luidruchtig dan hun SLR-broertjes.

Productfoto’s door Patrick Verbessem.

Paparazzo, gadget of hype?


De jaren ’70 van vorige eeuw waren de hoogdagen van mechanisch-technisch kunnen op het gebied van cameraconstructie.
De esthetica van de SLR-camera met zijn strakke lijnen stond aan de top, terwijl de degelijkheid omwille van de ongeveer volledige afwezigheid van plastic nooit meer geëvenaard zou worden.

Er volgde een periode waarin alles doorsloeg naar het andere uiterste en gedurende enkele decennia waren camera’s niet veel meer dan een verzameling afrondingen en zwalpende lijnen, opgetrokken uit een brok goedkope kunststof.

Stilaan zie je hier gelukkig terug verandering in komen. Er wordt opnieuw aandacht besteed aan de afwerking van producten. Vooral compacte ‘high end’ toestelletjes doen daar vandaag hun voordeel mee.
Zo ook de geslaagde vormgeving van de Paparazzo, een ‘staafflits’ voor de iPhone.

Interessant is dat je hem zowel als flits voor fotografie als als permanent licht voor video kan gebruiken. Een (regelbare) opbrengst van 300 lumen is behoorlijk, maar wellicht verdient het aanbeveling om je niet al te ver van je onderwerp te verwijderen.

Leuk is de vormgeving die verwijst naar de flitsers uit de jaren ’50-’60 met uitwaaierend reflectieschermpje en eenmalig bruikbare flitslampjes.

Af te wachten is de kleurvastheid van het licht en de kwaliteit van de beelden die met dit accessoire worden genomen. Zoals gezegd is het reflectiescherm leuk, maar de zwarte kleur ervan, toont aan dat het er eerder is om esthetische redenen en om omstanders niet al te veel te verblinden, dan om de lichtopbrengst te vergroten.
Krachtige puntlichten, zoals dit, geven doorgaans niet erg overtuigende resultaten.

Paparazzo, gadget of volgende hype? De poging om opnieuw wat schoonheid in het leven te brengen is meer dan verdienstelijk!

Gigapixel camera’s en beelden


1 klik van 2 Gigapixel …

Aan de Duke University in Durham, North Carolina hebben ze de fotografie microbe wel erg serieus te pakken.

De AWARE-2 camera die daar wordt ontwikkeld bestaat uit 98 14 MP-camera’s die in een hemisfeer staan opgesteld rond één centrale lens.

Met z’n blokvorm van 75 x 75 x 50 cm kan je deze camera niet echt een beauty, noch draagbaar noemen, maar binnen hetzelfde platform is er ruimte om uit te breiden tot 220 camera’s.
De theoretische 3GP-beelden die daarmee gemaakt kunnen maken, worden omwille van overlapping tussen de verschillende subbeelden, teruggebracht tot 2 GP.

De onderzoeksgroep is ervan overtuigd dat met dit concept beelden tot 50 GP realiseerbaar zijn.
Het is vooral de electronica die het momenteel moeilijk maakt om de camera te verkleinen: het optische systeem neemt slechts 3% van de ruimte in, de rest is electronica en koeling.

… of 1.665 kliks en 26 Gigapixel

Een heel andere aanpak werd uitgetest in Dresden met een ‘gewone’ Canon 5D Mark II van 21,4 MP, een sensor van 24 x 36 mm en een 400 mm telelens.

Hierbij kwam een robot te pas die in 172 minuten 1.665 beelden maakte. Deze beelden werden vervolgens door een computer met 48 GB cache-geheugen en 16 processoren gedurende 94 uur verwerkt tot een beeld van 26GP (297.500 x 87.500 pixels).

Met z’n 3 uur opnametijd niet echt geschikt voor de wat uitgebreidere groepsfoto, maar (voorlopig – december 2009) toch de grootste foto ter wereld.

Bekijk hier de foto beeldvullend, met de mogelijkheid tot inzoomen.

Nikon F5


Productfotografie - Business Visualisation - Nikon F5 - Patrick Verbessem

Met de slagzin ‘de nieuwe standaard in professionele fotografie, zagen de eerste productie F5’s in oktober 1996 het daglicht.
Het was de vijfde generatie van de vlaggeschip-SLR’s van de ‘enkelcijferige’ F-reeks modellen sinds de lancering van de Nikon F in 1959, die ontworpen werden om, naast verbeterde systemen en technologie, een camera te leveren die voldoende robust was voor intensief, professioneel gebruik.

Productfotografie - Business Visualisation - Nikon F5 - Patrick Verbessem

Met de F5 wenste Nikon een camera te ontwerpen waarvan het concept nog ver in de 21ste eeuw zou gebruikt worden.
Daarom werd de Nikon F5 ontworpen als een camera van een heel nieuwe dimensie met buitengewoon flexibele specificaties door er een waaier aan gesofisticeerde, technologische innovaties in te bouwen.

Productfotografie - Business Visualisation - Nikon F5 - Patrick Verbessem

‘Snelheid’ was het kernwoord waarrond de F5 werd geconcipieerd. Elke camerahandeling werd bekeken en ontleed als een hulpmiddel om geavanceerde beeldexpressies te realiseren.
Het F5-project startte in 1988, tegelijkertijd met het op de markt komen van zijn voorganger, de Nikon F4. Gaandeweg werden opeenvolgende prototypeversies van individuele onderdelen met de hand vervaardigd en uitgetest om tenslotte, in 1996, te resulteren in wat een zeer succesvol camerahuis zou worden.
De F5 was de laatste Nikon die uitgerust werd met een verwisselbare zoeker.

Productfotografie - Business Visualisation - Nikon F5 - Patrick Verbessem

Andere foto’s van de Nikon F5 vind je in de cameraverzameling op de website van Patrick Verbessem.

Praktica super TL 2


Het in Amerikaanse handen zijnde KW, vervaardigde reeds Praktica cameras voor de Tweede Wereldoorlog in het Duitse Dresden.
Een Praktica was een eenvoudige en goedkope camera die oorspronkelijk een unieke 40mm schroefdraadvatting gebruikte voor haar verwisselbare lenzen.

Patrick Verbessem - Business Visualisation - productfotografie - camera - Praktica

De super TL 2 werd geïntroduceerd in 1975. Gedurende de 3 jaren dat zij in productie was, werden er 15.000 camerahuizen gemaakt.
Haar naam suggereert dat het de opvolger is van de erg succesvolle super TL. Terwijl het camerahuis in een volledig nieuw kleedje werd gestoken en de sluiter opgebouwd was uit stalen bladen, zijn de karakteristieken en specificaties van de camera voor de rest in feite een spiegelbeeld van deze van haar voorganger.
Aangezien de specificaties behoorlijk eenvoudig waren, kon een lage prijs gegarandeerd worden.
Naar alle waarschijnlijkheid werd het model geproduceerd om de bestaande voorraden van oudere onderdelen weg te werken.

Patrick Verbessem - Business Visualisation - productfotografie - camera - Praktica

Bedrijfsreorganisaties zorgden ervoor dat Zeiss Ikon geïntegreerd werd in KW.
Vanaf dat moment gebruiken alle Praktica cameras de iets grotere 42mm schroefdraadvatting van de door Zeiss geproduceerde Contax cameras. Deze schroefdraadvatting werd een internationale standaard.
Ook Pentax gebruikte deze standaard en noemde zijn schroefdraadobjectieven met deze vatting ‘Takumar’. Pas wanneer Pentax met z’n eigen bajonetvatting op de markt kwam, verdween de naam Takumar en werden ook de lenzen Pentax genoemd.

Nikon F3


De productie van de Nikon F3 startte in 1980 en werd pas 21 jaar later afgesloten. Zodoende overleefde de camera zijn opvolger, de F4, en bleef nog verkrijgbaar voor een behoorlijke hap uit de F5-regeerperiode.

Het ontwerp combineerde de degelijke afwerking van een gepantserde tank met een stijlvolle, functionele lijn waarvoor we de Italiaanse ontwerper Giorgetto Giugiaro schatplichtig zijn. Het is hij bovendien die de rode vertikale lijn naast de handgrip introduceerde. Mettertijd evolueerde deze elegante rood lijn in een veelvoud van andere vormen en verschijningen.

productfoto Product Visualisation Nikon F3

Slechts 2 jaar na de introductie van de F3 werd de DE-2 zoeker vervangen door de performantere DE-3 die reeds een volledig zoekerbeeld verzekert bij een oogafstand van 2,5 cm.

De DA-2 aktiezoeker maakt van de F3 niet bepaald een schoonheidskoningin, maar toonde reeds een volledig zoekerbeeld bij een oogafstand van 6-7 cm. Vandaag de dag is deze zoeker een fel gegeerde en (in goede conditie) moeilijk te vinden optie.

productfoto Product Visualisation Nikon F3

De F3 was de eerste professionele Nikon-camera waarbij electronica belangrijk werd en wat initieel nogal wat weerstand met zich meebracht omwille van de afhankelijkheid van batterijen. AA-batterijen zijn echter goedkoop en overal verkrijgbaar, wat de aard van het probleem eerder theoretisch maakte.

De F3-familie zette het succesvolle modulaire concept van de F en de F2 voort. Het lichtmetersysteem werd bij deze nieuwe generatie echter niet langer in de zoeker ondergebracht, maar werd deel van het camerahuis.

productfoto Product Visualisation Nikon F3

De F3P (P voor ‘Pers’ – een speciaal voor professionele fotojournalisten geproduceerde partij) was met z’n DE-5 de enige F3 met een flitsschoentje geïntegreerd in de zoeker. De andere leden van de familie moesten het doen met een wat bizarre locatie rond de terugspoelhendel. Met een synchronisatie van 1/80 sec was z’n flitscapaciteit trouwens niet bepaald snel te noemen.

Zoals bij alle professionele Nikon cameras, kunnen ongeveer alle Nikkor lenzen -van de allereerste pre-AI-lenzen tot de modernste G-lenzen- mits enkele functionele beperkingen, op de F3 gebruikt worden. Met de AI-lenzen die uit dezelfde periode dateren als de camera, vormt deze professional echter de beste tandem.

productfoto Product Visualisation Nikon F3

Phase One 645DF


productfoto Phase One 645DF - Product Visualisation / Patrick VerbessemMamiya 645 cameras zijn op de markt sinds 1975 en hun evolutionaire lijn culmineerde tijdens de zomer van 2008 in de digitale Mamiya 645AFD III. Omwille van de toen reeds geruime tijd bestaande strategische alliantie tussen Phase One en Mamiya, werd een OEM-versie van de camera op de markt gebracht als de Phase One 645AF.

Ondertussen zat Phase One echter niet stil en kreeg een controlerend deel van de Mamiya-aandelen in handen, kocht het Leaf, fabrikant van mediumformaatruggen, en ging het een samenwerking aan met Schneider-Kreuznach, één van ‘s werelds bekendste lensproducenten.
Hierdoor heeft Phase One de productie van alle systeemonderdelen onder controle, hetgeen in 2009 resulteerde in de open platform Phase One 645DF.

productfoto Phase One 645DF - Product Visualisation / Patrick VerbessemZo is het bijvoorbeeld mogelijk om de digitale ruggen van andere merken te monteren en, via de Hasselblad V serie lens adaptor, oud Hassy glas te gebruiken. Deze veelzijdigheid maakt de Phase One tot meest aanpasbare mediumformaatcamera.

Uiterlijk is de camera zo goed als identiek aan zijn voorganger, de 645AF, maar onderhuids werden heel wat verbeteringen doorgevoerd. Het meest in het oog springend daarbij is wellicht de mogelijkheid om leaf shutter lenzen (van Schneider-Kreuznach) te monteren, waardoor synchronisatiesnelheden tot 1/800 sec mogelijk worden.

De manipulatie van de 645DF verloopt zeer intuïtief en makkelijk. Ondanks zijn afmetingen en gewicht, ligt de camera zeer goed in de hand en zijn de operationele toetsen toegankelijk en eenvoudig te bedienen.

productfoto Phase One 645DF - Product Visualisation / Patrick VerbessemErg veel concurrentie bestaat er niet in dit segment. Naast de Phase One en broer Mamiya, kan je nog kiezen voor de Hasselblad H4, waarbij enkel Hasselblad ruggen kunnen gemonteerd worden, of buitenbeentje Leica S2, een geïntegreerde DSLR-type camera met mediumformaatsensor.

In dit rijtje van drie, scoort de Phase One het best wat betreft veelzijdigheid en prijsniveau. Alhoewel ‘beste prijsniveau’ in het geval van een camerasysteem ter waarde van een gezinswagen wellicht een eerder relatief begrip is.

Gevabox II / Summer of 69


De Gevabox is een 120-film gebruikende middenformaat ‘box’camera uit de lage landen en tijdgenoot van de Kodak ‘brownies’.

Gevabox II - Patrick Verbessem bedrijfsfotografie

Na een 6×6 model, gegoten in bakeliet, en een rechthoekig metalen 6×9 model, beide daterend uit de vroege jaren ’50 en in opdracht van het Belgische Gevaert in Wuppertal door Hermann Wolf geproduceerd, kwam de afgerondere Gevabox II in 1955 op de markt.
Voor de fabricage van dit model koos Gevaert voor het Duitse Bilora. De productie zou blijven lopen tot 1959.

Gevabox II - Patrick Verbessem bedrijfsfotografie

Met een 105 mm objectief zonder scherpstelring, een diafragmakeuze tussen f/11 en f/16 en 3 sluitertijden (te weten: 1/100 sec, 1/50 sec flitssynchronisatie en Bulb) kon je niet veel verkeerd doen (of … niet veel juist ?).
De ontspanknop werd niet geblokkeerd na het maken van een foto, dus de film doordraaien kon je best onmiddellijk doen.
Ook daar echter geen stopmechanisme: blijven draaien, tot het volgende cijfer in het rode vizier kwam, was de boodschap.

Summer of 69

De Gevabox II betekent tevens m’n eerste ervaring met fotografie.

Op een zonnige zomerdag in de late jaren ’60 vertegenwoordigde de vereeuwiging van enkele Planckendaelse eendjes men eerste ‘close encounter’ met zoeker en ontspanknop.
Compositie was niet m’n sterkste kant.

Gevabox II - Patrick Verbessem bedrijfsfotografie

Nikon F100


productfotograaf - Product Visualisation - Patrick Verbessem - camera - Nikon F100

De F100 verving de F90X in 1999 en vormde een tandem met grote broer F5, zoals de vroege Nikkormats dat deden met de originele Nikon F.

Net iets recenter dan de F5, erfde de F100 de ergonomische kwaliteiten van de F5 en voegde daar nog enkele verbeteringen aan toe. Wanneer je de F100 in de hand neemt, voel je onmiddellijk dat dit een goed uitgebalanceerde camera is.

productfotograaf - Product Visualisation - Patrick Verbessem - camera - Nikon F100

Een bovenzicht van de Nikon F100 toont goed gepositioneerde knoppen, draaischijven en andere operationele elementen: een layout die een standaard is geworden voor Nikons uit het hogere segment; van de F6 tot de meest recente D700 en D3s.

Ten opzichte van de F5 werd de F100 gepositioneerd als een ‘betaalbare, professionele camera’. Ook al was de camera dubbel zo duur als de F90X, vergeleken met grote broer F5, was zijn prijs aanvaardbaar en meer dan verdedigbaar.

Om daar toe te komen werden in de F100 meer plastic onderdelen en een lensvatting uit messing gebruikt, kon de spiegel niet opgeklapt worden, had de camera geen afsluitmogelijkheid voor het oogstuk en was de zoeker niet afneembaar.

productfotograaf - Product Visualisation - Patrick Verbessem - camera - Nikon F100

Ondanks deze kostenreducerende aanpassingen, werd de F100 aanzien als volwaardige camera van een hoge standaard, waardoor de extra kost voor een F5 zelfs in vraag werd gesteld.

Ook al worden de prestaties van het toestel niet wezenlijk beïnvloed door het gebruik van de MD-15, de aanhechting ervan verzekert een stevige grip en doet de F100 wel heel sterk op de F5 lijken. Bij het monteren van grotere en/of zwaardere lenzen, wordt het gebruik van de MD-15 zelfs noodzakelijk voor een vlotte manipulatie.

Onvervangbare apparatuur


Gloednieuwe camera die m’n dochtertje van 8 me voor m’n verjaardag maakte.
Strakke vormgeving, gebruiksvriendelijke bedieningstoetsen met intuïtieve positionering, no-nonsense concept, …
Ik ben gewoon weg van die lens, de bokeh is ongeëvenaard!

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera

Nikon FM2n


De originele Nikon FM werd gelanceerd in 1977 en vervangen door de FM2 in 1982. De FM2n volgde een jaar later, in 1983, samen met de electronische FE2 en Nikon’s eerste camera met automatische belichting in verschillende belichtingsmodi, de FA: het antwoord van Nikon, 5 jaar later, op de Canon A-1.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera Nikon FM2nVerschillen tussen de FM2 en FM2n zijn miniem. De naam aan de voorzijde onder de ontspanknop wijzigde niet; er werd enkel een ‘N’ toegevoegd vóór het serienummer op de achterzijde, onder de filmtransporthendel.
De synchronisatiesnelheid werd verhoogd van 1/200sec naar 1/250sec. Rond 1989/1990 werd de titanium sluiter met z’n typische honingraatstructuur vervangen door een type met een gordijn uit aluminium, een materiaal dat extreme temperaturen beter doorstaat.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera Nikon FM2nZoals de Nikkormat de vroege F en F2 vergezelde en meer recent de F100 de F5, zo werd de FM/FE/FA-camerafamilie de compagnon van de F3.
De FM2n is echter veel meer dan een back-upcamera: het is één van de betrouwbaarste en meest degelijke camera’s die Nikon ooit gebouwd heeft met een legendarisch manipulatiegemak. Niet toevallig is het dan ook de succesvolste Nikon SLR met de langste levensduur: de FM2n werd gebouwd van 1983 tot 2001 wanneer hij werd opgevolgd door de hybride FM3A.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera Nikon FM2nNikon spiegellenzen worden ‘Reflex-Nikkors’ genoemd en werden gemaakt tussen 1961 en 2005 met brandpuntsafstanden van 500mm, 1000mm en 2000mm.
In essentie bestaan ze uit een combinatie van lenselementen en spiegeloppervlakken, waarbij een in de moderne astronomische telescopen algemeen toegepast principe wordt gebruikt: de lichtbaan wordt ‘opgevouwen’ door een donutvormige spiegel binnenin de lens en een kleine, cirkelvormige spiegel die op het voorste lenselement is bevestigd. Dit resulteert in een merkwaardig compacte en lichte lens voor de brandpuntsafstand die ze vertegenwoordigt. In vergelijking met ‘klassieke’ supertelelenzen, zijn spiegellenzen zeer aantrekkelijk geprijsd.

Doordat een aantal lenselementen vervangen wordt door spiegels, wordt chromatische aberratie zo goed als volledig uitgeschakeld, hetgeen resulteert in een superieure sherpte en contrast.
Het nadeel van een spiegelobjectief ligt in het feit dat er geen diafragma kan ingebouwd worden, hetgeen betekent dat belichting enkel met de sluitertijd (en voor DSLR’s: de ISO-waarde) wordt gecontroleerd. Een ander nadeel komt voort uit de donutvormige spiegel die resulteert in onscherpe ringetjes in het bokeh gedeelte van de foto, vooral bij hoge contrasten. Terwijl dit wel eens fascinerende effecten kan opleveren, dient men er toch op te letten dat het de aandacht van het onderwerp niet teveel afleid. Het is in ieder geval een effect dat snel gaat storen wanneer het teveel gebruikt wordt.

Meer informatie over de Nikon FM2n vind je op camerapedia.org en mir.com.my.

(Foto’s van andere camera’s vind je hier.)

Canon A-1


Mijn trouwe gezel gedurende heel wat jaren!
De Canon A-1 combineerde een unieke stijl en een professioneel ogend ontwerp met een origineel concept.
Zijn duurzaamheid en betrouwbaarheid hebben zichzelf bewezen door de jaren heen en doorstonden de test van de tijd.
Zijn verbazingwekkende kenmerken maakten het tot de ultieme referentiecamera voor velen.
Een echte klassieker was geboren.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Canon A-1In de camera werd een 20-tal nieuwe technologieën verwerkt. De eerdere AE-1 en de daaropvolgende A-1 hebben Canon op de kaart gezet als erkend gangmaker bij het implementeren van toegepaste electronica.
Terwijl Canon de A-1 introduceerde in 1978, was de concurrentie duidelijk trager bij het op de markt brengen van programmeerbare SLR-toestellen: Minolta deed het in 1982 met de X-700, Nikon met de FA en Pentax met de Super A in 1983 en Olympus met de OM-2S Program in 1984.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Canon A-1De A-1 kan uitgerust worden met objectieven die een Canon FD (1971) of een FDn (1979) bajonetvatting hebben.
De lenzen voelen solide aan, zijn degelijk afgewerkt en uitgebalanceerd.
De recentere autofocuslenzen met EF-vatting vanaf 1987 kunnen niet gebruikt worden. Omgekeerd kunnen ook de objectieven met FD-bajonetvatting niet gemonteerd worden op Canon autofocus SLRs.
Drie kenmerken die ik persoonlijk erg waardeerde zijn de LED-indicatie in de zoeker, het brede ISO-bereik van 6 tot 12.800 (mooi in combinatie met de Agfa Vario XL film) en de belichtingsmodus met diafragmavoorkeuze en gesloten diafragma (een hendel rechts onderaan de objectiefvatting).
En, o ja, ook de mijne laat de beruchte Canon-piep horen …

Meer informatie over de Canon A-1 vind je op camerapedia.org en mir.com.my.

(Foto’s van andere camera’s vind je hier.)

Nikon EM


Nikon lanceerde de EM in 1979 als het eerste low-budget model in een reeks van 3 compacte modellen.
Ook al bestond zijn basis uit een degelijke metalen structuur (iets wat niet langer een garantie is bij hedendaagse dure toestellen), toch bevatte de EM in vergelijking met zijn Nikon tijdgenoten, behoorlijk wat plastic onderdelen.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Nikon EMDe EM was een automatische camera met diafragmavoorkeuze.
Om toch wat extra controle toe te laten, werd er een knop voor sluitertijdcompensatie voorzien, die ervoor zorgde dat een 2 stappen tragere sluitertijd werd gebruikt, hetgeen onder andere een betere belichting toeliet bij tegenlicht.
In het geval van een platte batterij, waren er twee mechanische sluitertijden beschikbaar: 1/90 seconde en ‘Bulb’ (voor lange sluitertijden).

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Nikon EM

Tegelijkertijd met de EM-camera, lanceerde Nikon een gamma van 8 kleine lichtgewicht objectieven in een meer betaalbare prijsklasse.
Ze onderscheiden zich onder andere van de professionele(re) ‘Nikkor’-objectieven, door de ‘Series E’ benaming.
Ze hadden dezelfde F-bajonetvatting en ze konden op alle Nikon-cameras met ‘AI’-specificatie (‘automatic maximum aperture indexing’ signaleert de grootste diafragma opening van de lens aan de lichtmeter van de camera) gebruikt worden.
De oorspronkelijke versie van de ‘Series E’-lenzen zag er echter behoorlijk goedkoop uit, de bajonetvatting was niet uit metaal vervaardigd en zowel de diafragma- als de scherpstelring kregen een rudimentaire afwerking.

Nikon zou zijn naam niet waard zijn als het niet de nodige systeemaccessoires had voorzien, zelfs voor de junior van de familie.
Naast objectieven (‘Series E’- en alle andere ‘AI Nikkor’- lenzen, met uitzondering van de meest recente ‘G’-lenzen), werden er draagtassen, oogstuk adaptors, een aangepast flitsapparaat en een motor aangeboden.

Meer informatie over de Nikon EM vind je op camerapedia.org en mir.com.my.

(Foto’s van andere camera’s vind je hier.)

Nikon F


Met de introductie van de Nikon F in 1959, toen eenvoudigweg bekend als ‘de Nikon’, werd de eerste SLR-camera van het merk geboren. Wereldwijd werden 13 jaar lang meer dan een miljoen F-camera’s verkocht.
Gedurende decenia maakte het F-model Nikon tot de keuze bij uitstek voor professionele fotografen, wat een verschuiving teweegbracht naar SLR-camera’s als de geprefereerde camera voor professionelen, een verschuiving ook naar 35mm als de geprefereerde film voor fotojournalisten, het aanvaarden van Japanse toestellen door de grote groep van consumenten alsook een verschuiving naar complete camera systemen.
Concurrerende camera systemen, zoals de Canon F-1 en Minolta XK, zagen pas het daglicht in de zeventiger jaren.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Nikon FDe ooghoogtezoeker was voorzien als de standaard zoeker.
Geen toeters of bellen. Geen ondersteunde oogpositie en geen flitsschoentje. Een zwarte achtergrond die niet afleid, geen flitsende indicaties, geen belichtingsuitlezing, geen scherpstellingsbevestiging, geen op en neer dansende aanwijzingsnaalden, geen metingsfuncties van welke aard ook, niets dat je concentratie zou kunnen weghouden van de gewenste compositie. Wonderlijk eenvoudig.
De Nikon F met ooghoogtezoeker was een van meest krachtige camera-ontwerpen ooit. Een camera met een zuivere lijn.
Ondanks het feit dat dit de goedkoopste uitvoering was (behalve dan de minder performante borsthoogtezoeker) tijdens zijn levenscyclus, is de Nikon F met ooghoogtezoeker vandaag de dag bij de duurste.

De F was bedoeld als systeemcamera en kreeg een modulair ontwerp.
Je kon kiezen uit een aantal afneembare prisma’s. Naast de ooghoogtezoeker en de borsthoogtezoeker, bestonden er een vergrotende zoeker, een sportzoeker, alsook de Photomic zoekers met ingebouwde lichtmeter.
Wanneer de F werd gelanceerd, startte Nikon met het uitbouwen van een impressionante reeks objectieven met F-bajonetvatting die zelfs nu nog een zekere compatibiliteit hebben met hedendaagse F-bajonet SLR’s.
Vervangbare matglazen, een afneembare achterwand voor het laden van film waren ook beschikbaar. Een motor kon geplaatst worden door de fabriek.

Product Visualisation - Patrick Verbessem - productfoto - camera's met een ziel - Nikon F

De Photomic zoekers met ingebouwde lichtmeter, werden in 1962 geïntroduceerd.
De Photomic T zoeker kwam op de markt in 1965 en was de eerste zoeker met TTL-lichtmeting.
De Photomic Tn uit 1967, geleek zeer sterk op de ‘T’ en voegde lichtmeting met nadruk op het centrum van het beeld toe.
De laatste, de FTn, verscheen in 1968 en had een semi-automatische indexering van de lensopening. Tot dan diende de fotograaf de zoeker manueel aan te passen aan de maximum opening van elk objectief.

De naam ‘Nikkor’ werd voor het eerst in 1935 gebruikt door Nikon Kogaku.
Nomenclatuur van de oudere lensreeksen verwijzen naar het aantal elementen dat gebruikt wordt in elk objectief. ‘Q’ betekent quadra (4), zoals bij de 200mm f/4 en de 135mm f/3.5, ‘P’ staat voor penta (5), zoals bij de 105mm f/2.5 en ‘S’ betekent septa (7) zoals bij de 50mm f/1.4.
Vanaf 1971 slaat de ‘C’-indicatie op het gebruik van ‘multi-coating’ bij de lenzen. Overigens zijn deze objectieven identiek aan de eerdere versies, behalve dan dat ze een volledig zwarte behuizing kregen.

Bijkomende informatie over de Nikon F vind je op camerapedia.org en op mir.com.my.

(Foto’s van andere camera’s vind je hier.)